Zita's leven

Recent ben ik begonnen met vlieglessen... de eerste keer ging niet zo vlot, maar het gaat steeds beter en beter: dat bewijzen deze foto's.

Dike poot
Zita

Klaar om op te stijgen!!

het gaat goed, mijn poten komen al los van de grond

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

helemaal los van de grond met mijn poten

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IK VLIIIIIIIIIIIIIEG!!

 

En veilig landen

en uitrusten.......

 

Amai amai, nu heb ik de woede van mijn baasjes op mijne nek gehaald hoor! Amai. Ik heb nl. mijn kussen kapotgebeten... niet de eerste keer, maar deze wel echt grondig. Volgens mij krijg ik geen nieuw meer.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik heb eigenlijk toch wel geluk met zulke goeie baasjes al die van mij é. Ik mag gewoon overal mee naartoe. Vakantie, wandelingen, bij grootbaasjes.

Deze vakantie zijn we naar mijn geboorteland geweest, Frankrijk. Ik heb er paar foto's van. Kijk maar!!

Klaar om te wandelen!

Tijdens het wandelen

Na het wandelen...VEEL rusten

Zita.

Hallo allemaal!

 

Goh het is al eventjes geleden maar hier ben ik terug. Mijn baasjes hebben de afgelopen maanden echt weinig tijd gehad met die kleine opgroeiende spruit die - ondertussen - al rondkruipt bij ons in huis.

Maar ik heb gezegd, luister eens hier Manbaasje "We gaan er weer aan beginnen é!". Want er waren veel vriendjes die vroegen "zeg die manbaasje, is die zijn vingers kwijt of zo...?" Dus bij deze ... Vanaf vandaag starten we weer met onze blog!! Postjes, foto's en vele spannende verhalen komen er weer aan.

Dikke poot en tot later!

Zita

 

Ik weet niet of jullie het zich nog kunnen herinneren, maar een aantal maanden geleden vertelde ik van een kleine Zita in de buik van vrouwbaasje. Wel...ik heb de laatste 2 weken nog niet veel kunnen computeren en internetten omdat ik nu moet babybaasje sitten op die kleine spruit!

Ja, ik heb heel veel om en t'weer al moeten lopen. Eerst met vrouwbaasje naar het ziekenhuis zodat ze daar bij de verpleegsterbazen kon gaan om die kleine spruit op de wereld te laten komen.
Dan naar de winkel om drinken te halen. Want manbaasje zei tegen mij dat baasjes dat vieren. Raar...niemand heeft gevierd als ik geboren ben hoor. Afin, wij dus veel flessen water met bubbels (nog nooit gezien) gaan halen.

Vervolgens om kaartjes, roze. Want het is een vrouwbaasje. Met daarop de naam van het nieuwe vrouwbaasje: Lotte. Ik had mee mogen kiezen, daarom vind ik het een mooie naam.

Na een paar dagen mocht ik de vrouwbaasjes gaan ophalen. Keileuk...todat...ja Lotte begon te wenen. Wat moet een hond doen om nog te slapen? Ik zucht dan eens diep, zet me recht en ga buiten of in mijn grote ijzeren kooi in de veranda liggen.

MAAR, we zijn wel al goeie vrienden ondertussen. Ik heb een paar foto's bijgevoegd zodat jullie kunnen zien dat het grote liefde is tussen ons. Buiten de ween-uren natuurlijk...

Dikke poot van Zita!

 

 

Soms word ik hier ferm in de watten gelegd hoor! Zoals nu zondag die gepasseerd is, ik kreeg gewoon een sandwich van mijn baasjes. Ik dacht eerst dat ze mij bij mijn oren hadden, wie geeft er mij nu iets met zand in. Niemand toch? Ik dacht "die baasjes zijn echt rare wezentjes, zand eten" maar toen ik een eerste hap nam, was ik meteen verkocht.

Manbaasje stond daar direct met zijn foto-trek-kodak-film-toestel, en dat was niet naar mijn zin, want ik wil rustig eten. Dat merk je trouwens aan de laatste 2 foto's. Hihi.

Dikke poot,

Zita

 

 

 

 

Het is een klein jaartje geleden, maar kijk eens hoe schattig ik toen al was!